Gelukkig, je bent er. Zing het a-b-c eens.
Zing nou even dat alfabetliedje, je weet wel.
En zing nu Twinkle twinkle. Zing het nou maar gewoon.
Het is hetzelfde liedje. - We dachten al dat we gek waren.
Ik ben Ray en ik woon met Debra op Long Island.
Ze is geweldig met de kinderen, het huis.
Ongelooflijk. We hebben een dochter...
en nog een tweeling van twee jaar.
Maar over hen gaat het niet.
M'n ouders wonen hier aan de overkant. Inderdaad.
En m'n broer woont bij ze in huis.
En die familie komt langs op een lopende band, want...
ledereen houdt van Raymond.
Ik weet er nog een.
Nou en? - Nu langzamer...
en denk aan de favoriete dino van de kinderen.
Ik wist wel dat hij een bedrieger was.
O jee. Wat is er? - We hebben iets besloten.
Het einde van een tijdperk. - Jullie hebben 't goed gehad.
We verkopen de oude auto. - Ja, het is de auto maar.
Wacht even. Verkoop je de Valiant? - We zijn 'm aan het opruimen.
Deze zwembroek van jou lag nog achterin.
Weet je nog hoe schattig hij je stond?
Bedankt. Ik zocht hem al.
En nog steeds goed. - Hallo, oude vriend van me.
Wat is dat? - Nu kan ik het wel zeggen.
Een vals identiteitsbewijs.
Dit ben jij niet eens.
De hele week was ik Ray van 17...
maar op zaterdagavond was ik Achmed Abdullah Khan, 43 jaar oud.
Je stelt me teleur. - Maar ik was een geestelijke.
Wat is er? - Ze gaan de Valiant verkopen.
Ik ben gek op die auto. - En ik op het bod van 800 dollar.
Wij kopen 'm wel. We willen toch 'n tweede auto.
Een bestelauto, geen oude Valiant.
Had dat dan gezegd. Jij mag hem ook kopen.
We kunnen ze geen 800 vragen. - Dat is waar. We hebben al een bod.
Het bieden begint bij 800 dollar.
Onzin. Ray, je mag die auto hebben. - Ik ga hem niet weggeven.
Ik betaal je wel wat. - We willen hem niet.
Dan heb je nu alvast een boodschappenauto.
En geen gedoe met verkopers. Hoeveel wil je hebben?
Ik wil er 800 dollar voor. - Schei uit. Geef maar wat je wilt.
Waar heb je het over? Die auto is in prima in orde.
Ik weet het goed gemaakt. Je bent m'n zoon.
En ik vind je aardig.
We maken het af op 750.
Dat klinkt... - veel te duur.
Die auto is 20 jaar oud. We geven je 150.
Je beledigt me. - Goed dan. Ik bied 200.
Tweehonderd? We gaan ertussenin zitten. Zevenhonderd.
Laten we niet kibbelen. - Wacht, ik ga even met Marie praten.
Wat vind jij ervan? - 500, geen cent meer.
Dus je wilt die auto. - Nee, ik wil een goede prijs.
Ik mag niet lager gaan.
Zij zei juist dat we konden geven wat we willen.
Ik heb de cijfers bekeken. Anders verliezen we erop.
Goed, 450. - 475.
460. - Met nieuwe sproeivloeistof.
462,25 dan. - Akkoord.
Veel plezier ermee.
Je krijgt een cheque. - Een cheque?
Van jou krijg ik het liever contant, Achmed.
Ik ben thuis.
Is er niemand?
Geweldig.
Niemand thuis om papa lastig te vallen.
Kun je me even helpen?
Blij dat je er bent. Ik maakte me zo'n zorgen.
Nog m'n hartelijke dank, Ray. Voor die fantastische auto.
Hij stopte ermee. - Wat heb je gedaan?
Ik heb geprobeerd erin te rijden.
Ik kom uit de winkel, het giet, we rennen naar de auto...
kinderen in de riemen, start hij niet.
Je hebt hem verzopen. - Heb ik het weer gedaan?
Hoe klonk het toen je het sleuteltje omdraaide?
Als het ritselen van scheidingspapieren.
Misschien de dynamo. - We moesten weggesleept worden.
Dat vonden de kinderen vast leuk. - Ja, het was geweldig.
Vooral toen ik moest dokken voor 'n benzinepomp.
Je vader heeft ons een wrak verkocht.
Het was een goede prijs. Dan investeren we wat.
Kun jij leuk zeggen. Jij neemt altijd de goede auto.
En het huisvrouwtje krijgt het stuk schroot.
Ik wil dat geld terug hebben. - Dat kan ik niet vragen.
We hebben hem praktisch cadeau gekregen.
Een heel kostbaar geschenk, ja.
Ik ben gek op die auto. Ik zal hem zelf wel repareren.
O ja, de techneut. Je weet niet eens hoe een gulp met knopen werkt.
Ik kan het niet vragen, dat lijkt zo ondankbaar.
Wil jij dan dat ik hierop blijf lijken?
Woede is een uitingsvorm van hartstocht.
Dus je gaat niets tegen ze zeggen? - Jawel.
De volgende keer dat ze ons een auto aansmeren, zeg ik:
Daar trap ik niet meer in.
Klaar? Af.
Ha, een getuige. - Getuige waarvan?
Van hoe Marie verslagen wordt door de techniek.
We hebben jullie geld goed benut: Een broodmaker.
Ik kan het zelf sneller en beter. - We zullen zien. Ik kneed al.
Kijk haar eens mixen. - Als ik win, gaat dat monster eruit.
Wou ik ook net zeggen.
Ik moet je spreken over de auto. - Ik heb water nodig.
Ik kan je niet helpen. Regels zijn regels.
De auto heeft problemen. - Die heeft geen problemen.
Die heeft gewoon karakter.
Daar hoort kennelijk bij dat hij niet start.
Heb je hem verzopen? - Helemaal niet. Ik...
Je moet die auto goed behandelen. Ermee spelen.
Neem de verwarming. Eerst helemaal op 'koud' zetten...
en dan terugrammen naar 'warm'.
Ik weet echt alles van machines. Ben je nog lekker aan het kneden?
Raad eens aan wie ik nu denk?
Dat is niet alles. De monteur zegt dat er heel veel moet gebeuren.
Je moet ook niet met 'n monteur praten.
Volgens mij ben ik al aan het bakken.
Heerlijk, die geur van vers brood.
Dat ruikt naar... overwinning.
Kunnen we de auto teruggeven en ons geld terugkrijgen?
Misschien? - Ik heb dat ding al gekocht.
Ik dacht dat Ray hem wilde. Weet hij dat je hier bent?
Dat is iets tussen Ray en mij. En ik moet in die auto rijden.
En dat 'rijden' moet je ruim opvatten.
Het moet me even van het hart dat het niet bepaald dankbaar klinkt.
Dankbaar? Waarvoor moet ik dankbaar zijn?
Ik ruik brood.
Gaat het over mij?
Zeker over de erfenis, hè?
Debra wil de Valiant niet. - Gelijk heeft ze.
Ik zou de oude voosmobiel van m'n echtgenoot ook niet hoeven.
Voosmobiel?
Dat is waar ook. Hij was altijd op pad met die Lisa.
Lisa Constantine. Vanaf toen ging hij die auto Lucky noemen.
Ik dacht dat ze zo aardig was. - Dat kun je wel zeggen.
Dus Ray wil die auto houden, omdat het 'm daarin voor het eerst...
gelukt is?
Wist je dat niet?
Misschien heb ik te veel gezegd.
Wat ben je aan het doen? - Ik poets hem 'n beetje op.
Hij doet het nu prima. Met wat lijm.
Hoe is het met de kinderen? - Kinderen?
Onze kinderen, Ray. - O, die zitten hierin.
Ze slapen. Kijk hem toch eens glimmen.
Ja, een geweldige auto.
Je moet die auto gewoon een beetje leren kennen.
Jij hebt heel wat leren kennen in die auto.
Ledere centimeter.
Ik heb erin leren rijden. - Wat heb je nog meer geleerd?
Dat je geduldig moet zijn.
Het loopt niet altijd meteen even gesmeerd.
En altijd eerst opwarmen, anders lukt het niet.
Ik word niet goed. - Wat heb ik gedaan?
Hou toch op. Ik weet alles van je verleden en Lisa Constantine.
En ik word niet goed van je. - Is Lisa in de stad?
Ik heb het van Robert gehoord.
Dat van Lisa heb ik je verteld. - Ja, maar je zei niet waar.
En dat je daarom die auto wilt houden.
Het ergste is dat ik in dat wrak moet rijden.
Hij gaat naar de sloop. - Wacht nou. Je begrijpt 't niet.
Deze auto betekent veel meer voor me dan die eerste keer.
Hij is 'n deel van me.
Je weet hoe het is bij m'n ouders. Hiermee kon ik vluchten.
Naar 't Shea Stadion, Jones Beach. Soms gingen we gewoon toeren.
Alleen om een eindje te rijden.
Als m'n pa echt boos was, pakte hij de auto af.
Dat was het ergste wat hij kon doen.
Dit was niet zomaar een auto. Hij betekende...
vrijheid.
Daarom wil ik hem houden. - Oké, goed dan.
Ik kan er nog wel even mee leven.
Tot we de bestelauto hebben. - Weg met die vieze vingers.
Zitten jullie goed?
Geweldig nummer. - Zeker. Geef me je kam eens.
Hé, alleen graaien als je het serieus meent.
Ik wil hem gewoon even lenen.
Ik vind jouw haar ook leuk. - Nu heb ik die kam nodig.
Ongelooflijk dat we samen op Spaanse les zitten.
Vind je señor Murphy geen sukkel?
Je was zo grappig in de klas. - Jouw Spaans is heel goed.
Heb je het een beetje koud? Dan breng ik je maar naar huis.
Heb je het al warmer? - Een beetje.
Jij krijgt het ook al wat warmer. - Dat kun je wel zeggen.
Zo is het wel genoeg geweest. - Wat, mam?
Laat maar. Mam hallucineert een beetje.
De sleutels van de goeie auto. - Waar ga je heen?
Ik rijd niet meer in de Valiant. - Waarom niet?
Hij is gewoon iets te goed ingereden, begrijp je wel?
Neem jij hem maar. Het is jouw oude auto.
Prima, ik neem hem wel. Ik vind het niet erg.
Gaat het verder wel? - Prima. Veel plezier.
Dit klinkt verdacht veel alsof iemand me erin laat lopen.
Geweldig nummer.
Ik vind het juist vreselijk. - Je hebt gelijk, het is disco.
Disco is stom.
Mag de verwarming aan?
Ik dacht dat we elkaar konden opwarmen.
Ik heb het ook koud.
Nou, daar zitten we dan.
Waar heb je zin in?
Heb je kauwgum?
Voor jezelf, bedoel ik.
Ik ben er helemaal klaar voor.
Au, m'n haar. - O, sorry. Het spijt me echt.
En hoe vond je dat? - Geweldig.
Mag ik het nog eens proberen?
Wat doe jij hier? - Mam wil dat je naar huis komt.
Zeg maar dat ik zo kom. Ik ben er over tien minuten.
Ik heb een beetje haast.
Ik luisterde gewoon. Wacht jij nooit tot 't liedje voorbij is?
Niet met zo'n blik in m'n ogen.
Vind je het niet raar dat jij als huisvader je voosmobiel wil houden?
Het is net een jaarboek. Dat bewaar je toch ook?
Daar heb ik geen seks op gehad. - Nee, want daar is het te klein voor.
Dat was vroeger. Het heden is veel belangrijker.
En de seks betekent veel meer voor me.
Echt waar. Omdat het bijna nooit gebeurt.
Nee, omdat jij het bent natuurlijk.
Ik ga die auto wegdoen. - Doe je dat echt?
Ja. En ik wou dat jij het was geweest, die eerste keer.
Ja, vast. - Want dan mocht ik de auto houden.
Ga je die auto echt wegdoen?
Je bent m'n vrouw. Ik vind je aardig.
Dus ja, ik ga die auto wegdoen.
Weet je wat?
Laten we onze eigen herinnering creëren voor we hem wegdoen.
Wat bedoel je?
Ik wacht in de auto.
Waar is de kauwgum?
Verwarming aan? En de radio? - Ik wil wel de babyfoon horen.
Wat een geweldig nummer.
Kom eens hier.
Ruik jij ook iets? - Ik heb kauwgum. Wacht even.
Ik liep langs. Auto in de fik.
Laten we maar opschieten.
Nu staan we niet meer gelijk. - Wat bedoel je?
Je weet van mijn eerste keer, maar jij dan?
Je zei dat je het niet wilde weten, dan zou je je ongemakkelijk voelen.
Waar was het? Ik kan het aan. Dat kon jij toch ook.
Nee, het zou je te veel dwarszitten. - Nou en? Hoe erg kan het zijn?
Om te beginnen wil je nooit meer een supermarkt in.